این موسسه در توضیح بیشتر این موضوع مینویسد در حوزه آلومینیوم، در اوج درگیریها، پیشبینی میشد کسری عرضه این محصول به حدود ۲.۵ تا ۳ میلیون تن متریک برسد، اما این رقم حالا و در میانه جنگ به تقریباً ۹۰۰ هزار تن متریک اصلاح شده است که نشان میدهد وضعیت به مراتب از پیشبینیهای گذشته بهتر است و بیش برآوردها از اثرات جنگ در این صنایع نیازمند اصلاح جدی هستند.
عجیب تر آن که وود مکنزی انتظار دارد مس امسال با مازاد عرضه مواجه شود، چرا که عدم تعادل تجاری ناشی از ورود سرمایههای آمریکایی مرتبط با تعرفهها همچنان از افزایش قیمتها حمایت میکند. تقاضای جهانی فولاد هم رو به کاهش است و لیتیوم تا حد زیادی از این درگیری آسیب ندیده که همه اینها ناشی از عرضه بیش از حد موجود و تمرکز مصرف در چین است.
بر اساس گزارشها این بخش تاکنون شوک قابل توجه موجود را با آرامشی بیش از آنچه انتظار میرفت، تحمل کرده است. نگرانی فعلی چیزی است که اعداد هنوز به طور کامل نشان نمیدهند؛ کاهش موجودی انبارها، افزایش تدریجی فشارهای هزینه، به تعویق افتادن تصمیمات سرمایهگذاری و تغییر جهت تقاضا از چین، همگی در حد نسبتا معقولی قرار دارند و در نتیجه میتوان گفت جنگ خاورمیانه برخلاف تصورات گذشته به بازار فولاد و مس نفوذ نکرد. با این حال، کسری ۹۰۰ هزار تنی آلومینیوم و مازاد اندک مس، ارقام خوشایندی نیستند و فقط به آن اندازه که میتوانستند ناراحتکننده باشند، نگرانکننده نیستند.
وود مکنزی در گزارش اخیر خود در مورد چشمانداز فلزات و معادن ۲۰۲۶ مینویسد: عرضه همچنان در حال افزایش است، جز آلومینیوم، جایی که تأسیسات خاورمیانه ای آن آسیب دیدهاند. این موضوع حتی در مورد مس نیز صادق است، جایی که اکنون شاهد بازگشت مازاد عرضه برای ایجاد تعادل در بازار هستیم. با این حال، سرمایهگذاریهای آینده با توجه به عدم قطعیت کوتاهمدت، همچنان مورد تردید است.
بر اساس این گزارش با توجه به اینکه سرمایهگذاری در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ بیثبات و احتمالاً پرمخاطرهتر شده، ممکن است هنوز در مورد عرضه درست بگوییم، ولی اگر درگیری شعلهور و تشدید شود و در نتیجه رکود عمیقی ایجاد شود، ممکن است همه این تحلیلها تغییر جهت دهند.
در این بین مهار اثرات غیرمستقیم درگیریهای خاورمیانه دشوار است؛ به عنوان مثال نیمی از عرضه جهانی گوگرد مختل شده و محدودیتهای چین در مورد محمولههای اسید سولفوریک، فشار بر تولید مس و نیکل را تشدید کرده است.
در این بین انعطافپذیری زنجیره تأمین که در طول همهگیری و دورههای مکرر اختلال در تجارت و تعرفهها ایجاد شده است، ضربه را کاهش داده است. برنامههای احتمالی به جای اینکه از ابتدا ساخته شوند، فعال شدهاند. با این حال، انعطافپذیری هزینه دارد، زیرا اصطکاکهای تجاری و درگیری به آرامی بر تورم، رشد جهانی و تقاضای کالا فشار وارد میکنند. کد مطلب 555614
